Human(ity)
Een harde stenen ondergrond, beschut onder een tafeltje. Zand overzijn hele lichaam, slierten van vocht, snot, gemengd met het stoffige zand.Stil, onberoerd, even de wereld aan zich voorbij laten gaan. Terwijlalles wat aan hem voorbij gaat dit doet zonder maar een waardigeblik te gunnen.
10 February 2010 at 22:18
Ik voel deze helemaal!
Ach life is life..maar niet fijn..en wordt er duizelig van..en tsja wat kan ik nog meer zeggen.
15 February 2010 at 19:05
hij komt binnen ja. Konden we maar de hele wereld redden.
25 February 2010 at 21:46
De hele wereld redden…ja dat zou makkelijk zijn…maar helaas.
dit stukje raakt me, ontroerd me..